Fact-Index

Web Link

Map

Polacy w Kostaryce W 1837 roku w Kostaryce przebywał Edmund Strzelecki. W latach 1844 - 1850 inny Polak Jozef Warszewicz prowadził tam badania biologiczne. Podczas pobytu zgromadził i opisał wiele nieznanych dotąd gatunków storczyków. W 1877 kostarykańska flora badana była przez Henryka Polakowskiego. Napisał on pierwszą książkę o roślinach Ameryki Środkowej, która przetłumaczona została na niemiecki i hiszpański.

   W 1889 roku w podróży wzdłuż zachodnich wybrzeży Ameryki Środkowej zawinął do portu Puntarenas Hugo Zapałowicz.. Powiedział, że Puntarenas jest najważniejszym portem pacyficznego wybrzeża Ameryki Środkowej, i jednym z najładniejszych miast regionu. W 1865 roku Kostaryka była terenem projektowanego osadnictwa polskiego. Główny jego inicjator Komitet Kolonizacji Polskiej, utworzony został w Paryżu w 1865 roku ale w tym samym roku rozwiązany.

   W latach 1905 - 1906 odwiedził Kostarykę Jerzy Loth. Potem następuje okres, z którego brak jest wiadomości o pobycie Polaków w tym kraju. W latach czterdziestych przybył do Kostaryki Rudolf Pomerski. Przyjechał na zaproszenie prezydenta Calderona Guardii. Prowadził działania mające na celu zorganizowanie ubezpieczeń społecznych. Wrócił do Polski w 1947 roku.

   Po zakończeniu II wojny światowej Polacy w niewielkiej liczbie odwiedzali Kostarykę. Byli tam dziennikarze: Jolanta Klimowicz, Elżbieta Dzikowska, Bolesław Grycz, Roman Samsel, Olgierd Budrewicz. Osiedlił się tam Józef Mycielski przemierzając wcześniej całe Stany Zjednoczone.

   W Kostaryce występował także prowadzony przez Alinę Obidniak polski teatr z Jeleniej Góry. W 1970 roku żyło na Kostaryce zaledwie 10 osób polskiego pochodzenia...