 
| |
BUDYNKI
Pałac Biskupa - [Av. 13/calle 3]. Zbudowana jest w stylu mauretańskim. Wzniesiona została w 1920 roku przez Anastasio Herrero. (Większość materiałów budulcowych sprowadzono z Włoch i Hiszpanii). Potem przeszła w posiadanie Luz Quiros de Rodriquez (matki ówczesnego arcybiskupa San Jose Carlosa Humberto Rodriqueza). Wyróżnia się ozdobnymi gzymsami z krenelażem, czworoboczną kopułą, schodkowymi przyporami i podcieniami osadzonymi na kolumnowych filarach. Parter ma półkoliste, ujęte w ozdobne przepaski smukłe okna. W 2002 roku sąd ustalił, że prawowitym właścicielem jest wnuk siostry biskupa Jorge Ignacio Guier Acosta.
http://www.zurqui.com/crinfocus/barrio/amonf1.html
Dom Jaro -[Av.7/calle 5]. (Dom Kultury Francuskiej). Parterowy budynek wzniesiony w 1895 roku w stylu eklektycznym
przez rodzinę Jara.  Projekt sporządził architekt Pirie. Posiada ściany o grubości 25
centymetrów oraz metalowy, kunsztowny, wsparty na sześciu cienkich kolumienkach ganek z Belgii. Wyróżnia się bardzo dużymi prostokątnymi
oknami. Z 4-spadzistego dachu wystaje metalowa lukarenka. W latach 1939-1940 przemodelowany na polecenie ówczesnego
właściciela Jorge Lara Ireata. W 1964 roku opuszczony. W 1988 roku zadeklarowano
go Pomnikiem Narodowym. W 1994 roku poddany został gruntownemu
remontowi po zakupie przez organizację Przymierze Francji.
Dom Zielony -[Av. 9/calle 7]. [Casa Verde] Położony jest w dzielnicy Barrio Amon. Zbudowany został około 1910 roku jako własność Don Carlosa Saborio Yglesiasa (bogatego właściciela rancza bydła w prowincji Limon). Drewno czerwonej sosny pod jego budulec sprowadzono z Nowego Orleanu. Składa się z dwóch pięter na których rozmieszczonych jest kilka stylowych apartamentów (Celia Jr., Yglesias, Don Carlos Saborio). Posiada pokryte witrażami atrium. W 1994 roku obwołano go najlepiej odrestaurowanym budynkiem w kraju.
Dom Matute -[Av.10/calle 21]. Położony jest w dzielnicy Los Yoses, przy avenidas 10/calle21. Jest zabytkowa budowlą z lat 20-tych, która w 1935 roku zakupiona została przez Wenezuelczyka Matute Gomez, który uciekł przez politycznymi reperkusjami po obaleniu jego brata dyktatora Wenezueli. Obecnie mieści się tam nocna knajpa.
Dom Żółty - [Av.7/calle 11]. [Casa Amarilla]. Przed wejściem znajduje się duże drzewo kapokowe [Ceiba pentandra], zasadzone w 1963 roku przez przebywających wówczas w kraju prezydentów Ameryki Środkowej. Spełnia funkcje siedziby Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Pomalowany jest na kolor żółty. We wnętrzu ustawiona jest w nim duża ilość luster. Meble i drzwi wykonane są z ciemnego drewna.
Początkowo usytuowany był w Cartago. (Budowę zakończono w grudniu 1907 roku). Służył wówczas jako Środkowoamerykański Sąd Sprawiedliwości. Wkrótce został jednak zniszczony przez trzęsienie ziemi. Odbudowano go na terenie San Jose dzięki podarowaniu przez niejakiego Andresa H. Carnegica 100 tysięcy dolarów. Odbudowę ukończono w 1916 roku pod kierownictwem architekta Henre`ego D. Niffielda. W latach 1966 i 1975 przeszedł gruntowne remonty. W 1976 roku zadeklarowany został pomnikiem narodowym, a w 1990 roku dołączono do niego żółtą przybudówkę.
Metalowy Budynek -[Av.5/calle 9]. Wzniesiony w 1896 roku. Zaprojektował go francuski architekt Victor Balatard, a prace wykończeniowe nadzorował Charles Thirion.  Metalowe elementy wykonywane były przez firmę Herrerias de Aisseeau i sprowadzone do Kostaryki z Amberes w Belgii. Pierwsze segmenty przetransportowane zostały do Limon w 1892 roku. (Inna wersja podaje, że przewiezione zostały przez pomyłkę do Puntarenas. Tam miały przeleżeć trzy lata zanim szef portu przesłał list zawiadamiający o tym do prezydenta Kostaryki). Przez wiele lat był to największy budynek w San Jose.
Początkowo podzielony był na dwie części, w których
funkcjonowały osobno szkoła dla chłopców i szkoła dla dziewcząt. Po wielkim
trzęsieniu ziemi z 1910 roku, znajdował się w nim szpital dla
rannych. Pomalowany jest na różne odcienie żółci z pastelowymi
zielonymi gzymsami. Cały budynek sprawia wrażenie zbudowanego tył naprzód. Jego
wnętrze z powodzeniem mogłoby służyć za fasadę. Wyróżnia się w nim wewnętrzny
dziedziniec. Obecnie znajduje się w nim szkoła Buenaventura Corrales.
Kamienica Ortiz -[Av.7/calle 13].  Położona jest obok Budynku Żółtego. Zbudowana została w 1944 roku, a zaprojektował ją Teodorico Quiros. Pierwptnie na jej miejscu stał sławny młyn Victoria. Następnie teren zakupiony ziostał przez ex-prezydenta Rafaela Yglesiasa. W 1938 roku nowy właściciel inż. Francisco Jimenez Ortiz planował przeznaczyć ją na fabryczkę ceramiki. Jest trzykondygnacyjna, zbudowana na planie prostokąta. Wyróżnia się ściętym narożnikiem z dużą, ozdobną, półokrągłą attyką, na której osadzony jest tralkowy balkonik oraz pręgowanymi kolumienkami. Ostatnio służyła jako miejsce akcji kostarykańskiego filmu "Password".
Kamienica KLM -[Av.1-3/calle 5]. Wzniesiona została w 1924 roku. Zlokalizowana jest przy Kamienicy Piernikowej. Zbudowana została na początku XX wieku przez rodzinę barona kawowego, która potem przeniosła się na obrzeża miasta. Cofnięta jest w stosunku do osi jezdni i oddzielona od niej przez betonowy płot z żelaznymi przęsłami. Poprzedza ją betonowe podwórze. Jest dwukondygnacyjna i ma nieregularny kształt. Wyróżnia się bardzo wydatnymi i ozdobnymi gzymsami, przyporami i attykami. Najbardziej okazała jest jej środkowa część z misternymi kompozycjami w tynku nad i pod oknami pierwszego piętra. Dawna siedziba towarzystwa lotniczego KLM, obecnie mieszczą się w niej biura adwokackie.
Kamienica Piernikowa - [Av.1/calle 5]. Wybudowano ją w 1902 roku w stylu neobarokowym. Jest narożnym, dwupiętrowym budynkiem z rozbudowaną narożną wieżyczką zakończoną betonową kopułą z lukarenką. Okna pierwszego piętra posiadają wyraziste belkowanie. Wyróżnia się małymi, balkonikami z metalu. Fasada ozdobiona jest pilastrami imitującymi jońskie kolumny oraz łukowymi oknami. (Ozdoby przypominają lukier na pierniku). W 2000 roku wnętrze budynku uległo częściowemu spaleniu. Obecnie znajduje się w nim sklep z eleganckimi lampami.
Kamienica Steinvorth - [Av.Central-Primera/calle 1]. Toczyła się w nim akcja kostarykańskiego filmu Password. Początkowo funkcjonował w niej sklep meblowy Urgelles y Penon. Obecnie mieszczą się tam biura i znana dyskoteka. Jej nazwa pochodzi od nazwiska przemysłowca niemieckiego Heinricha Dietricha Steinvortha.
Kamienica Arabska - [Av.5/calle 7]. Zaprojektowana została w latach 50-tych XX wieku. W latach 70-tych dodano do niej sterczynowe ozdoby. Wyróżnia się ostrołukowymi bramami i ślepymi wejściami oraz bardzo małą ilością wąskich okien. Jest zbudowana na planie prostokąta, jednokondygnacyjna. Dach przesłania attyka z narożnymi sterczynami i trójkątnym frontonem.
Kamienica Spichrzowa - [Av. 7/calle15]. Zaprojektowana została przez Francisco Jimeneza de la Guardia około 1920 roku. Zlokalizowane jest w niej biuro d.s. szerzenia kultury francuskiej. Ma masywną, dość jednolitą bryłę na planie prostokąta. Jest dwukondygnacyjna, rozpruta licznymi pilastrami z dwuspadowym dachem. Prawa strona wdziera się w opadającą stromo ulicę.
Kamienica Knorr - [Av. Central/calle 1-3]. Jest piętrowym budynkiem z wyraźnie naznaczonym ozdobnym trójkątnym (lub półokrągłym na drugiej ścianie) frontonem. Fasada przepruta jest ogromnymi, zakończonymi w stylu jońskim pilastrami. Oddzielają one prostokątne, duże okna lub duże, ozdobne formy w kształcie żyletek. Kamienica ufundowana została przez Juana Knorra w 1914 roku, o czym informuje dużych rozmiarów wygrawerowany napis. Mieszczą się w niej sklep muzyczny, piekarnia i apteka.
Kamienica Herdocia - [Av.3/calle 2]. Położona obok głównego budynku poczty. Jest czterokondygnacyjnym, narożnym budynkiem o niskim zadaszeniu z początku XX wieku. Wyróżnia się wyeksponowanym, czterobocznym, narożnym ryzalitem, z ozdobną, balustradową attyką na górze. Każde piętro oddzielone jest wydatnymi gzymsami. Duże, podłużne okna oddzielone są ozdobnymi pilastrami. Na parterze działa restauracja Mc Donald`s.
Kamienica Las Acacias - [Av. 1 bis/calle 7-9]. Pierwotnie należała do rodziny Max Guardian Rojas. Zbudowana została na początku XX wieku w stylu wiktoriańskim. Jest parterowa z lukarenkami w poddaszu. Wyróżnia się drewnianymi ścianami z wykończeniami z blachy cynkowej oraz witrażami w fasadzie. W latach 1994 - 1995 planowano przerobić ją na Casa de la Cultura. W 2000 roku wpisana do ewidencji zabytków. Ostatnio kupili ją właściciele pobliskiego Hotelu del Rey.
Kamienica La Casona - [Av.Central-1/calle Central]. Wzniesiona w 1908 roku. Dwukondygnacyjna. Wyróżnia się biegnącymi przez oba piętra łukowymi niszami w których osadzone są bardzo szerokie okna i żelazne, ozdobne balkoniki. Gzyms ozdobiony jest przerysowanymi, wręcz gigantycznymi kluczami zakończonymi maszkaronami. Cała fasada boniowana. Pierwotnie był to sklep z wyrobami żelaznymi Macaya. Obecnie znajduje się w niej największy dom towarowy z pamiątkami dla turystów.
Jeśli masz jakiekolwiek pytania, śmiało pisz do autora strony Rafała Cezarego Piechocińskiego
lub odwiedź największą internetową stronę o Kostaryce w Europie http://www.kostaryka.org.
|
