(1.633 m.n.p.m.). Najbardziej aktywny i jednocześnie poznany wulkan Kostaryki. Wznosi się na skraju niziny San Carlos, nad wschodnim brzegiem jeziora o tej samej nazwie, w prowincji Alajuela. Jest stosunkowo młodym wulkanem (jego wiek określa się na 3000 lat). Miłośnicy wulkanów deklarują go jako trzeci wulkan świata o najbardziej perfekcyjnym stożkowatym kształcie. W ciągu mijającego wieku charakteryzowały go różne fazy eksplozji. Największy w ostatnich czasach wybuch miał miejsce 29 lipca 1968 roku. Poranna eksplozja zniszczyła wówczas wszystko w promieniu 15 kilometrów. Z mapy zmazane zostały miejscowości Pueblo Nuevo i Tabacon. Zginęło około 80 osób. Dużą aktywność wulkanu zarejestrowano w 1975 roku, kiedy z głównego krateru zaczęła wydobywać się lawa, która spłynęła do rzeki Tabacon. Od czerwca 1984 roku, wulkan wyrzucał parę wodną, gazy i popioły. Od tego czasu obserwuje się codziennie od 3 do 20 eksplozji. W górę wylatują głazy wielkości domów, wydobywają się siarkowe i chlorkowe gazy oraz wypływa lawa. Oglądać je można ze specjalnie skonstruowanych stanowisk widokowych. Oznaki jego aktywności zanotowano także w 1993 i 1996 roku. Ostatnia miała miejsce 24 sierpnia 2000 roku. Zginęła wówczas 1 osoba, 2 zostały poparzone, a 600 ewakuowanych z zagrożonych terenów. (Był to drugi najsilniejszy wybuch w historii wulkanu).
W lutym 2001 roku rząd ogłosił dekret zabraniający budowania domów w obrębie 5,5 km od krateru wulkanu. W maju 2001 roku wulkan rozpoczął nowy cykl podwyższonej aktywności, w postaci erupcji popiołów i gazów.
Mapa wulkanu Arenal (własność Smithsonian Institute)
Inne strony autora
|
