KONTAKT

















Rekordy

Po wyborach 2010, Kostaryka szczyci się największą liczbą kobiet w historii swojego parlamentu (23 na 57 członków). 4 lata temu wynik ten wynosił 38%. Już w 2002 roku, Kostaryka zajmowała pierwsze na świecie pod tym względem.



 

JOSE FIGUERES FERRER
ppppppppp

[1906-1990]. Urodził się 6 września w San Ramon de Alajuela (prowincja Alajuela), dokąd w tym samym roku uciekli z Hiszpanii przed zamieszkami jego rodzice: doktor Mariano Figueres Forges i matka, nauczycielka Paquita Ferrera Minguella. Znany bardziej jako Don Pepe. Ekonomista, polityk i filozof. Trzykrotny prezydent kraju (1948-1949), (1954-1958), (1970-1974). W 1948 roku przywódca opozycyjnych oddziałów Armii Wyzwolenia Narodowego. Przez wielu uznawany za największego polityka w historii kraju.

W dzieciństwie interesował się matematyką i fizyką. Ukończył seminarium w San Jose i następnie kontynuował naukę korespondencyjną w szkole w Scranton w Pensylwanii. Później wyjechał do Bostonu, gdzie ukończył kurs inżynieryjny. Pracował tam jednocześnie w kompanii herbacianej oraz jako tłumacz.

Do Kostaryki powrócił w 1928 roku i poświęcił się przemysłowi, handlowi i rolnictwu. Wykupił kawałek ziemi na wyżynie Terrazu, położonej na południe od Cartago i założył na niej farmę La Lucha sin Fin ("walka bez końca"). 8 lipca 1942 roku poprowadził audycję radiową krytykującą rządy Calderona Guardii, za którą zmuszony był na kilka miesięcy wyemigrować do Meksyku. Po powrocie, w 1944 roku, stworzył Partię Demokratyczną, która rok potem przeistoczyła się w Partię Socjalistyczno-Demokratyczną.

Krytykował i oskarżał rząd Rafaela Angela Calderona Guardii za korupcje i defraudacje. Był zwolennikiem przejęcia przez Kostarykę modelu państwa socjalistycznego. W 1947 roku, na swojej farmie rozpoczął szkolenie własnych oddziałów mających obalić niedemokratyczny rząd. Okazję do walki wykorzystał w 1948 roku, kiedy poplecznik Calderona, prezydent Teodor Picado Michalski nie chciał przekazać władzy demokratycznie wybranemu nowemu prezydentowi Otilio Ulate Blanco. Po pięciotygodniowej wojnie domowej, na 18 miesięcy wszedł w skład rządzącej tymczasowo Junty Fundatora, która zniosła armię, nadała prawa wyborcze kobietom i ludności czarnej, a także powołała Trybunał Wyborczy nadzorujący wybory prezydenckie.

Znany był z niechęci do alkoholu. Kiedy sprawował rządy prezydenta, na oficjalnych przyjęciach z jego udziałem nigdy nie zezwalał na podawanie mocnych trunków. Zastępowały je kawa, herbata lub woda. Dochodziło do tego, że kilku ambasadorów i polityków z jego otoczenia szmuglowało na spotkania ministerialne drinki pochowane w marynarkach i teczkach. Pili je ukradkiem, pilnując by nie znaleźć się w bezpośredniej bliskości prezydenta, by ten nie wyczuł od nich charakterystycznej woni. Figueres zasłynął decyzją, by podczas zaprzysięgania junty w 1948 roku, wznosić toasty nie za pomocą szampana, lecz... zwykłej wody. Jako argumentację podał fakt, że szampan jest drogi, a II Republiki nie stać na taki wydatek.

Podczas swojej drugiej kadencji stworzył Kostarykański Instytut Elektryczności (ICE) oraz Ministerstwo Turystyki, znacjonalizował banki i przywrócił trakcję tramwajową dla San Jose.

Trzecia kadencja charakteryzowała się zbliżeniem z krajami komunistycznymi. Otwarto ambasadę ZSRR, nawiązano stosunki dyplomatyczne z NRD. Kostarykę odwiedził prezydent Rumunii Nicolas Ceausescu. Figueres przeforsował poprawkę do konstytucji zezwalającą Partii Komunistycznej na udział w wyborach. W 1973 Kostaryka nawiązała stosunki dyplomatyczne z Kubą. Pod koniec kadencji panowała plotka o planowanej interwencji antykomunistów z Gwatemali.


Kostaryka
Belize
Salwador
Honduras
Gwatemala
Panama
Nikaragua

Saint Lucia
Dominika

Gwinea Równikowa
Wyspy Świętego Tomasza i Książęca
Gabon
Gwinea-Bissau

Bhutan


San Jose - stolica Kostaryki

Wulkany Republiki Kostaryki

Biografie prezydentów Kostaryki

Encyklopedia Republiki Kostaryki

Rezerwat Biologiczny Hitoy-Cerere

Wulkan Tenorio - najmniej znany stożek Kostaryki.

Galeria kostarykańskich widoków

Prawie wszystko o bananach Kostaryki.

Polska - Kostaryka, wzajemne powiązania.


„Polak zakochany w Kostaryce” - Artykuł z kostarykańskiego portalu pocketcultures.com

„Ticos don`t be sad” – Artykuł z kostarykańskiego głównego dziennika La Nacion

„Necesitamos mas ticos asi!!!” – Artykuł z kostarykańskiego głównego dziennika La Nacion

„Pasión a primera vista” – Artykuł z kostarykańskiego głównego dziennika La Nacion. Kolorowy dodatek specjalny na Święto Niepodległości. Okładka i kilkustronicowy wywiad.

„Wyspa piratów” - Artykuł z Geozety "

„Kostaryka - klejnot Ameryki” - Artykuł z Geozety

„Świat środkowoamerykańskich orchidei” - Artykuł z Geozety


„Don Pepe” - Artykuł na portalu lewica.pl

„Kostaryka” - Artykuł w Gazecie Wyborczej


Wywiad na blogu „Turkusowy tropik”

Wywiad na blogu „Opis rzeczywistości” - „Historia, nauka, lokalny patriotyzm i… koktajl z tęsknoty dla szczęśliwców”







Janusz Piechociński o książce „Pasażerskie krążowniki (i ich historia) na ulicach Słupska – 100-tysięcznej stolicy Pomorza Środkowego”

Artykuł o słupskich nowościach wydawniczych „Pasażerskie krążowniki (i ich historia) na ulicach Słupska – 100-tysięcznej stolicy Pomorza Środkowego”

Książka o autobusach w Stołecznym Magazynie Policyjnym

Encyklopedia Republiki Kostaryki

Rezerwat Biologiczny Hitoy-Cerere


„Na pierwszy autobus zbierałem 10 lat” - Artykuł z gazety wyborczej

„W Słupsku może powstać muzeum autobusów” - Artykuł dla Strefy biznesu

Przytulisko Pasażerskich Krążowników „Autobusy na emeryturze”

Galeria wszystkich autobusów projektu „Autobusy na emeryturze”


Artykuł o stanie technicznym autobusów oraz historie ich zakupów


Regiopedia

Grudziądz okiem słupszczanina

Galeria Grudziądza, Tarnobrzega, Sieradza, Piły, Rybnika itd...

 
 
© 1998-2016; SŁUPSK; Rafał Cezary Piechociński